Jak działa prognoza
W skrócie: Jetbrief korzysta z wiatrów i temperatury z dwóch globalnych modeli pogody, wypatruje miejsc, w których powietrze zwykle zaczyna się trząść, zamienia to na szansę na turbulencje na podstawie tego, co zgłaszali piloci, i odczytuje wynik wzdłuż twojego lotu. Co noc prognoza jest porównywana z nowymi zgłoszeniami pilotów, a wyniki są publiczne.
1. Dwa modele pogody
Model pogody to program, który liczy, jak w najbliższych dniach będzie się poruszało powietrze, wychodząc od obserwacji ze stacji pogodowych, balonów, satelitów i samolotów. Jetbrief korzysta z dwóch globalnych: ECMWF (otwarte dane europejskiego centrum) i NOAA GFS (model amerykańskiej służby pogodowej). Oba obejmują całą planetę siatką punktów co około 28 km, w krokach co 3 godziny, do 72 godzin (trzech dni) naprzód.
Każdy model jest przeliczany cztery razy na dobę, więc nowa prognoza przychodzi średnio co trzy godziny; modele dostarczają dane z różnym opóźnieniem, więc odstępy bywają nierówne. Aplikacja zawsze pokazuje, jak stara jest prognoza, na którą patrzysz.
2. Oznaki turbulencji
Modele liczą wiatr i temperaturę, a nie wstrząsy: wiry, które potrząsają samolotem, są dużo mniejsze niż jedna komórka siatki. Dlatego prognoza szuka warunków, w których takie wiry powstają — tak, jak robią to synoptycy: wiatru, który gwałtownie zmienia prędkość lub kierunek wraz z wysokością (uskok wiatru), powietrza rozciąganego i ściskanego oraz warstw, które tracą stabilność.
Każdy z tych sygnałów porównujemy z tym, co w tym samym pasie szerokości geograficznej było zwyczajne przez ostatnie 30 dni. Dzięki temu wietrzny zimowy prąd strumieniowy i spokojny tropikalny dzień oceniamy każdy według własnej miary. Sygnały są łączone i rozkładane na dziesięciu wysokościach, od około 1,5 do 13 km (od 5 000 do 42 000 ft).
3. Kalibracja na zgłoszeniach pilotów
Piloci zgłaszają turbulencje, w które trafiają (te meldunki to PIREP-y). Jetbrief zestawia połączone sygnały z tymi zgłoszeniami, zamienia je na szansę na turbulencje, a szansę na trzy poziomy: „Spokojnie”, „Możliwe ogniska” i „Prawdopodobne turbulencje”. Poziomy mówią o szansie, a nie o tym, jak mocno będzie trzęsło.
4. Twoja trasa i wysokość
Prognozę odczytujemy wzdłuż drogi, którą twój lot zwykle leci — na podstawie publicznych zapisów pozycji wcześniejszych lotów (dane ADS-B z adsb.lol). Gdzie takiego zapisu brakuje, bierzemy najkrótszą linię między dwoma lotniskami, czyli łuk na globusie. Profil wysokości też jest szacowany: z wcześniejszych lotów, jeśli są, a jeśli nie — z typu samolotu; wznoszenie i zniżanie odczytujemy na wysokościach, przez które samolot powinien przechodzić. W dniu lotu kontrola ruchu lotniczego może pokierować lot inną trasą albo na inną wysokość.
5. Sprawdzenie każdej nocy
Co noc prognozy są porównywane ze zgłoszeniami pilotów, które napłynęły. Nowa wersja metody zastępuje obecną dopiero wtedy, gdy wypada lepiej na tych samych zgłoszeniach.
Jak dokładna jest prognoza
Najnowsze publiczne sprawdzenie, opublikowane 16 listopada 2026, obejmuje 30 dni do 15 listopada 2026 i 31 244 zgłoszeń pilotów:
- Tam, gdzie prognoza mówiła „Spokojnie”, 78 % zgłoszeń pilotów opisywało spokojne powietrze albo co najwyżej lekkie wstrząsy — wobec 68 % we wszystkich zgłoszeniach.
- Tam, gdzie mówiła „Prawdopodobne turbulencje”, umiarkowane lub silniejsze turbulencje zgłaszano 1,8 razy częściej niż średnio. Umiarkowane to takie, które wciska w pasy i sprawia, że trudno przejść korytarzem.
Te liczby opisują zgłoszenia pilotów w tym sprawdzeniu, a nie szansę na turbulencje w konkretnym locie: piloci nie zgłaszają każdego odcinka spokojnego powietrza. Poziomy to szanse z prognozy, a nie pewny wynik. Większość zgłoszeń pochodzi z Ameryki Północnej, więc w innych regionach prognoza jest sprawdzana rzadziej; do sprawdzenia bierzemy zgłoszenia od około 6 km (20 000 ft) w górę, więc dolna część wznoszenia i zniżania pozostaje niesprawdzona. Pełna karta wyników, z metodą i jej ograniczeniami, jest na stronie o dokładności (po angielsku).
Czego nie obiecujemy
- Nie mierzymy, jak mocno będzie trzęsło — podajemy szansę, że w turbulencje wpadniesz.
- W pobliżu lotnisk szacunki są zgrubne, a burze to osobne ostrzeżenie, a nie część tego obliczenia.
- To nie jest narzędzie do podejmowania decyzji o locie. Zawsze stosuj się do poleceń załogi.
Co z tego dostajesz
To wszystko liczy się na serwerach Jetbrief, a aplikacja podaje ci wynik dla twojego lotu: jedno zdanie podsumowania, trzy poziomy od startu do lądowania i wiek prognozy — zapisane na telefonie, zanim wsiądziesz na pokład. Jetbrief tworzy Stepan Manzurov, który prowadzi też te serwery. Źródła danych i ich licencje są na stronie Dane i źródła.
Pytania
Czy to ta sama prognoza, z której korzystają dyspozytorzy linii lotniczych?
Nie. Linie lotnicze korzystają z własnych prognoz lotniczych, a załoga na bieżąco słyszy, co meldują inne samoloty. Jetbrief powstaje z publicznych danych pogodowych i mówi wprost, kiedy jest mniej pewny.
Dlaczego dwa modele pogody?
Dwa niezależne modele to druga opinia o tym samym niebie, a nowa prognoza może przyjść z tego, który przeliczył się ostatni. Jeśli jeden się spóźnia albo go brakuje, prognoza i tak powstaje z drugiego, a aplikacja pokazuje, że użyto tylko jednego modelu.
Czy może się mylić?
Tak. To szansa, nie obietnica. Strona o dokładności pokazuje, jak często prognoza się sprawdza — z jakim wyprzedzeniem, w jakim regionie i na jakiej wysokości.
W App Store od 30 listopada 2026
Na iPhone'a i iPada z iOS 26 lub nowszym. Bez konta i bez subskrypcji.